Γειά σας. Καταρχήν να πω ότι είμαι 18 χρονών. Το πρόβλημά μου είναι ο κόσμος, η φασαρία και ότι θέλω να κάνω ότι θέλω εγώ, πράγμα που είναι γνωστό σε όλους μας, ότι δεν γίνεται! Έχω μια συνήθεια να συμπεριφέρομαι παράξενα στους άλλους, όπως για παράδειγμα το κοίταγμα των ματιών μου στα μάτια των άλλων, καθώς τους χαμογελώ. Μόλις δεν τους κοιτάζω, στρέφοντας το βλέμμα μου αλλού, οι άλλοι παραξενεύονται και θέλουν να με κοιτούν συνέχεια. Αυτό είναι τι χειρότερό μου: να ασχολείται κάποιος μαζί μου! Δεν θέλω να με κοιτάζει κανένας! Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο δεν μπορώ να συμπεριφερθώ σαν κανονικός άνθρωπος, όπως όλοι οι άλλοι.?!! Αισθάνομαι πως όπου κι αν πάω -ειδικά στη Σχολή μου- γίνομαι η προσοχή όλων των ματιών!!! Και πράγματι! Τί σκατά να κάνω πια;;;

Η αλήθεια είναι ότι δεν μιλάω, σχεδόν καθόλου. Είμαι ο πιο ήσυχος. Αλλά, κι όταν μιλήσω σε κάποιον, πάλι τον κοιτάζω περίεργα. Μερικές φορές κάνω πως δε με νοιάζει τίποτα, έχοντας ένα ηλίθιο χαμόγελο και, μερικές άλλες, το χαμόγελό μου είναι “τέρμα”, κάνοντας τους άλλους να με θέλουν περισσότερο… Και το πιο περίεργο; Αυτό με έκανε να σκεφτώ ότι είμαι το πιο περίεργο άτομο στον κόσμο: Στη Σχολή, θέλω να είμαι άσχημος και μη συμπαθητικός, ενώ στις βόλτες στο χωριό μου, θέλω να είμαι όμορφος και συμπαθητικός. Νιώθω, όμως, πως γίνεται το αντίθετο! Μα τί άλλο να κάνω πιά; Δεν μπορώ να καταλάβω τί συμβαίνει με εμένα! Όποιος ξέρει (που δεν θα ξέρει, σίγουρα, κανείς, γιατί θα έχει τρομοκρατηθεί από αυτά που γράφω), να μου δώσει μια συμβουλή!

Η απάντηση του κωλοχανείο : Καλησπέρα!!! Το να τραβάς τα βλέμματα και το ενδιαφέρον  του κόσμου είναι κάτι πολύ θετικό και θα επρεπέ να είσαι περήφανος μιας και πολλοί άνθωποι κάνουν μεγάλη προσπάθεια για να καταφέρουν κάτι τέτοιο, οπότε το ότι το καταφέρνεις εσύ χωρίς να προσπαθείς μονο θετικό είναι!!! Αν τώρα αυτό σε ενοχλεί δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις και πολλα εφόσον ζεις σε ένα πλανήτη με δισεκατομμυρια ανθρώπους γύρω σου. Καλά θα κάνεις λοιπόν να προσαρμοστείς όσο μπορείς και όταν δεν έχεις την όρεξη για πολλά λόγια ζήτα (με ευγενικό τρόπο πάντα) πως θέλεις  να μείνεις μόνος για λίγο γιατί σκέφτεσαι κάτι ή μια δικαιολογία τέτοιου τύπου. Όταν νιώθεις άβολα σε μια συζήτηση να σκέφτεσαι οτι μιλάς με κάποιον κοντινό ανθρωπό σου  που  νιώθεις άνετα και ίσως αυτό σε βοηθήσει!!! Πάντως το να αποφεύγεις τις άβολες στιγμές χειροτερεύει το πρόβλημα σου ή το μεγαλώνει αν θέλεις. Τελος αν μετά απο προσπάθεια δεν καταφέρνεις τίποτα ίσως να ήταν καλό να επισκεφτείς έναν ειδικό που σίγουρα θα σε βοηθήσει για να μην βασανίζεσαι για το τίποτα.

loading...

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο